Bitwa pod Grunwaldem – Wielka porażka pyszałkowatych Krzyżaków

2016-07-15
Bitwa pod Grunwaldem – Wielka porażka pyszałkowatych Krzyżaków

Grunwald 1410Ciepły poranek 15 lipca 1410 roku. Za kilka godzin na polach nieopodal miejscowości Grunwald rozpocznie się jedno z największych starć średniowiecznej Europy, w którym życie odda 12 tysięcy dzielnych rycerzy i które zostanie zapamiętane przez potomnych jako Bitwa pod Grunwaldem.

Historia konfliktu rozpoczęła się blisko 200 lat wcześniej. W 1226 roku niepotrafiący poradzić sobie z pogańskimi plemionami Prusów Konrad I Mazowiecki wzywa na pomoc założony podczas III krucjaty do Ziemi Świętej - Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, znany nam wszystkim jako Zakon Krzyżacki. Początkowo stosunki polsko-krzyżackie układają się bardzo dobrze, jednak wzrost potęgi zakonu i wsparcie ze strony Watykanu sprawiło, że czcigodni bracia zaczęli wyciągać ręce po więcej. To doprowadziło do licznych konfliktów i politycznych przetasowań, w których udział brali m.in. Władysław I Łokietek i jego syn Kazimierz Wielki.

W 1407 roku po śmierci swojego brata Konrada, wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego został Ulrich von Jungingen, który szukał tylko pretekstu do rozpoczęcia działań wojennych. Znalazł go już po kilkunastu miesiącach swojego panowania. Po wybuchu powstania na Żmudzi polski król Władysław Jagiełło stanął po stronie Litwinów, co nie spodobało się von Jungingenowi, który nakazał atak na ziemie Korony Królestwa Polskiego. Jagiełło szybko wyparł Krzyżaków, jednak wtedy stało się oczywiste, że wielka bitwa jest już tylko kwestią czasu.

?Mieczów ci u nas dostatek, ale i te przyjmuję jako wróżbę zwycięstwa,
którą mi sam Bóg przez wasze ręce zsyła?

Henryk Sienkiewicz

 

grunwald2Po miesiącach planowania i mobilizacji na początku lipca 1410 roku połączone wojska polsko-litewskie ruszyły w kierunku ziem należących do zakonu.

Po kilku mniejszych starciach, rankiem 15 lipca licząca według różnych źródeł od 25 do 30 tysięcy rycerzy armia stanęła na granicy lasu na wschód od wsi Grunwald, naprzeciw których na otwartym polu pojawiły się wojska Zakonu Krzyżackiego w sile około 20 tysięcy rycerzy.

Jeszcze przed rozpoczęciem walk dużym sprytem wykazał się dowodzący wojskami Jagiełło, który najpierw zalecił odpoczynek w cieniu drzew i z dużym spokojem przygotowywał się do rozpoczęcia walk. Znużeni czekaniem na otwartym polu Krzyżacy starali się przyspieszyć rozpoczęcie bitwy.

W tym celu wysłali do polskiego obozu dwóch heroldów, którzy przywieźli dwa nagie miecze, dla króla Władysława Jagiełły i wielkiego księcia Witolda. Gest ten Polacy odebrali jako prowokację.

 

"Znaleziono zaś w wojsku krzyżackim kilka wozów wyładowanych pętami i kajdanami, które Krzyżacy... przywieźli do wiązania jeńców polskich?

Jan Długosz

 

20.01.2010 KRAKOW , FRAGMENT OBRAZU DIORAMY BITWA POD GRUNWALDEM AUTORSTWA TADEUSZA POPIELA I ZYGMUNTA ROZWADOWSKIEGO WYSTAWIONY PO KONSERWACJI NA WAWELU , PRAKTYCZNIE NIEZNANY OBRAZ UCZNIOW MATEJKI ZOSTAL PRZYWIEZIONY Z MUZEUM HISTORYCZNEGO WE LWOWIE , FOT. MATEUSZ SKWARCZEK / AGENCJA GAZETAOstatecznie około południa rozpoczęła się wyczekiwana Bitwa pod Grunwaldem. Naprzeciw siebie stanęły wojska Zakonu Krzyżackiego, wspierani przez rycerzy z Czech , Pomorza, Śląska i Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Po drugiej stronie z cienia wyjechała zjednoczona armia Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, którą wpierały m.in. oddziały z Rusi, Czech, Podola, Mołdawii i Mongolii. Dowodzący zjednoczonymi siłami Polski i Litwy , Jagiełło chcąc rozpoznać teren i sprawdzić, czy wróg nie przygotował żadnych niespodzianek wysłał do walki oddziały lekkiej jazdy litewskiej i tatarskiej, która zaatakowała piechotę krzyżacką.

W odpowiedzi do ataku ruszyła ciężka jazda Zakonu Krzyżackiego, która w pewnym momencie poważnie osłabiła prawe skrzydło, gdzie pod jej naporem zaczęli się wycofywać Tatarzy i Litwini, a całą flankę uratowały dzielnie walczące oddziały Smoleńskie. Rozochoceni Krzyżacy zaatakowali śmielej. Biorący udział w walce von Jungingen zaatakował polskie oddziały w asyście 16 chorągwi, jednak dzięki sprytowi kierującego ze wzgórza swoimi wojskami Jagiełły został otoczony i pokonany ponosząc śmierć na polu bitwy. W ostatniej fazie walk zjednoczone odziały zajęły obóz krzyżacki, gdzie czekały na nich kajdany, w który sami mieli zostać zakuci i beczki z winem, którym Krzyżacy chcieli hucznie opijać zwycięstwo.

 

?Nazajutrz więc rano król polecił śpiewać msze bardzo uroczyście... Po mszach przeto przez cały ten dzień i podobnie przez następny znoszono do króla wzięte w bitwie chorągwie wroga i przyprowadzano jeńców?

Zbigniew Oleśnicki

 

Pycha Zakonu Krzyżackiego kosztowała go śmierć około 8 tysięcy rycerzy, wśród których polegli wielki mistrz Ulrich von Jungingen, Kuno von Lichtenstein i  Friedrich von Wallenrode. Po stronie zjednoczonych wojsk polsko-litewskich poległo około 2 tysięcy wojowników. Bitwa pod Grunwaldem miała być początkiem końca Zakonu Krzyżackiego, dlatego niespełna tydzień po wielkim zwycięstwie zjednoczone wojska pojawiły się w okolicach Malborka, jednak dobrze zorganizowana obrona twierdzy radziła sobie z atakami i 19 września Jagiełło chcąc uniknąć dalszych strat nakazał odwrót.

1 lutego 1411 roku okazało się, że przegrana bitwa była pośrednią przyczyną upadku zakonu. Na mocy I Pokoju Toruńskiego, Litwa odzyskała Żmudź, a Polska Ziemię Dobrzyńską. Dodatkowo Krzyżacy musieli zapłacić 100 tysięcy kop groszy okupu za wziętych do niewoli rycerzy, co okazało się zabójcze dla budżetu zakonu i przyczyniło się do jego upadku, który nastąpił sto lat później.

Pokaż więcej wpisów z Lipiec 2016
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixel